استوار مثل پل ساسانی، زلال مثل دز

ریشه‌هایش به دوران شاپور اول ساسانی برمی‌گردد؛ زمانی که معماران با ساروج و سنگ، پلی ساختند که پس از ۱۸ قرن هنوز هم نماد شکوه دزفول است. باران که می‌بارد، غبار از چهره‌ی این میراث جهانی شسته می‌شود تا به ما یادآوری کند اصالت، گذشت زمان نمی‌شناسد.
زیر باران، صدای پای تاریخ را روی سنگ‌فرش‌های پل قدیم دزفول بهتر می‌توان شنید.

•  جالب است بدانید که پایه‌های پل به گونه‌ای طراحی شده‌اند که جریان آب را به جای تخریب، به سمت دهانه‌ها هدایت می‌کنند (خاصیت موج‌شکنی ساسانی).
• پلی برای صلح: با اینکه سازندگان اصلی آن اسیران رومی بودند، اما این پل در طول تاریخ نه برای جنگ، بلکه برای پیوند جاده ابریشم و تجارت بین‌المللی استفاده می‌شده است.
• رازِ ماندگاری: ترکیبِ سفیده تخم‌مرغ، خاکستر و آهک در ملات ساروجِ این پل، آن را در برابر رطوبتِ دائمی رودخانه و باران‌های سیل‌آسا رویین‌تن کرده است.

برای حفظ عزت میهن و زبان مادری، باید تا پای جان ایستاد

در روزگاری که ابرهای تیره بر آسمان ایران سایه افکنده بود، از سیستان مردی برخاست با اراده‌ای از جنس صخره و قلبی مملو از عشق به میهن. یعقوب لیث، رادمان پور ماهک، عیاری بود که از سفره ساده نان و نمک به تخت پادشاهی رسید. مجسمه او تنها یک پیکره سنگی نیست؛ بلکه یادآوریِ صلابت مردی است که به ما آموخت برای حفظ عزت میهن و زبان مادری، باید تا پای جان ایستاد.

 

. شناسنامه مجسمه یعقوب لیث صفاری

• سازنده: ابوالحسن خان صدیقی (ملقب به نیمای پیکره‌تراشی ایران و از شاگردان برجسته کمال‌الملک)
• سال ساخت: ساخت این اثر در سال ۱۳۵۳ خورشیدی به سفارش انجمن آثار ملی انجام شد.
• محل ساخت: استاد صدیقی این مجسمه را در ایتالیا (کارگاه شخصی‌اش در فلورانس) طراحی کرد و ریخته گری برنزی آن نیز در همانجا انجام شد و سپس به ایران منتقل شد.
• محل نصب: این مجسمه در ورودی شهر دزفول (نزدیک به آرامگاه یعقوب لیث در روستای اسلام‌آباد یا همان جندی‌شاپور قدیم) نصب شده است.
• ویژگی خاص: این اثر یکی از معدود مجسمه‌هایی است که یعقوب لیث را سوار بر اسب نشان می‌دهد و ابهت عیاری و جنگاوری او را به خوبی منتقل می‌کند.

یا اباالفضل

بسم‌الله الرحمن الرحیم

 

ای خداوند ادب، بنده‌ی عشق

کشته‌ی مهر و وفا، زنده‌ی عشق

 

ادب و عشق و وفا، مرهونت

همت و جود و سخا، مدیونت

 

شرف و غیرت و مهر و احساس

جاودانی ز تو باشد، عباس!

 

پیش سرو قدت، از خجلت خویش

سرو افراخته قد، سر در پیش

 

نخل جودی تو و احسان، ثمرت

صد چو حاتم، چو گدایان به درت

 

پسر شیر دل شیر خدای

شاه‌بیت غزل عشق و وفای

 

سرمه‌ی چشم ملک، خاک رهت

مشتری، مهر، به چهر چو مهت

 

بس‌که ماه رخ تو دل می‌برد

دل ز دیوانه و عاقل می‌برد

 

عاشقان ریزه‌خور خوان تواند

جمله طفلان دبستان تواند

 

عقل، مبهوت وفاداری توست

عشق، حیران فداکاری توست

 

مشعل عشق، تو افروخته‌ای

شمع را سوختن آموخته‌ای

 

جز تو ای باخته سر در ره عشق

کیست؟ استاد به دانشگه عشق

 

گر چه خود مایه‌ی فخر بشر است

علی از چون تو پسر مفتخر است

 

فاطمه، کش ز خدا باد سلام

در صف حشر چو بگذارد گام

 

همرهش، دست تو را می‌آرد

تا که بار گنهان بردارد

 

ای دل خلق خدا پا بستت

بوسه‌زن، دست خدا بر دستت

 

ما همه دست به دامان توایم

میزبان غم و مهمان توایم

 

استاد حاج  علی انسانی

 

 

غروب

 

پل جدید دزفول؛ سازه‌ای ماندگار در جریان زندگی شهر

پل جدید دزفول که با نام پل شریعتی و نام رسمی پل شهید سردار سلیمانی شناخته می‌شود، یکی از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین پل‌های شهری دزفول است. این پل بر روی رودخانه دز ساخته شده و سال‌هاست نقش اصلی در اتصال بخش‌های شرقی و غربی شهر را بر عهده دارد.

عملیات طراحی و ساخت پل جدید در اوایل دهه ۱۳۵۰ خورشیدی آغاز شد و این سازه در میانه همان دهه به بهره‌برداری رسید. پل با استفاده از بتن مسلح و بر اساس اصول مهندسی مدرن زمان خود ساخته شد؛ سازه‌ای که در زمان افتتاح، نمادی از توسعه و گسترش شهری دزفول به شمار می‌رفت. طول پل حدود ۳۵۰ متر و عرض آن نزدیک به ۶۵ متر است و چهار مسیر عبور خودرو به همراه پیاده‌روهایی در دو سوی پل، امکان تردد ایمن خودروها و عابران را فراهم می‌کند.

پل جدید از همان سال‌های نخست، به یکی از پرترددترین شریان‌های شهری دزفول تبدیل شد. موقعیت مکانی آن در کنار پل تاریخی ساسانی دزفول، جلوه‌ای خاص به این محدوده بخشیده است؛ جایی که یک پل با قدمتی چند صد ساله و پلی مدرن از قرن چهاردهم خورشیدی، در کنار هم روایتگر تاریخ و تحولات این شهر هستند.

پیاده‌روهای پل و چشم‌انداز باز آن به رودخانه دز، این سازه را فراتر از یک مسیر عبور روزمره کرده است. بسیاری از شهروندان، این پل را محلی برای مکث کوتاه، تماشای رود و ثبت لحظه‌ها می‌دانند. فضای سبز و پارک‌های اطراف پل نیز بر جذابیت بصری و شهری آن افزوده‌اند.

پل جدید دزفول، تنها یک سازه عمرانی نیست؛ بخشی از حافظه جمعی شهر است. پلی که سال‌هاست شاهد رفت‌وآمد مردم، تغییرات شهری و جریان مداوم زندگی در دزفول بوده و همچنان، استوار بر فراز رود دز، نقش خود را در زندگی روزمره شهر ایفا می‌کند.

گلزار شهید آباد دزفول

دزفول، شهری که نه تنها در جغرافیا بلکه در تاریخ و فرهنگ ایران‌زمین به عنوان نماد مقاومت و ایمان در برابر دشمن شناخته می‌شود، در طول هشت سال دفاع مقدس تندیس‌های بزرگی از ایستادگی و حماسه خلق کرد. گلزار شهید آباد، به عنوان مکانی مقدس، گواهی است بر رشادت‌ها و فداکاری‌هایی که در آن، پیکرهای مطهر رزمندگان و مردم مظلوم این دیار آرام گرفته‌اند و سندی ماندگار از مظلومیت و دلیری این شهر قهرمان به شمار می‌رود.

 

یا ام البنین

دزفول، شهری که نه تنها در جغرافیا بلکه در تاریخ و فرهنگ ایران‌زمین به عنوان نماد مقاومت و ایمان در برابر دشمن شناخته می‌شود، در طول هشت سال دفاع مقدس تندیس‌های بزرگی از ایستادگی و حماسه خلق کرد. گلزار شهید آباد، به عنوان مکانی مقدس، گواهی است بر رشادت‌ها و فداکاری‌هایی که در آن، پیکرهای مطهر رزمندگان و مردم مظلوم این دیار آرام گرفته‌اند و سندی ماندگار از مظلومیت و دلیری این شهر قهرمان به شمار می‌رود.

در این حماسه، مادران شهدا که خود قهرمانان گمنام تاریخ‌اند، در لحظه بدرقه فرزندانشان به جبهه، درس صبر، ایثار و فداکاری را به نسل‌های بعدی آموختند. آنان همچون «ام‌البنین‌های این دیار» در مسیر دفاع از میهن و ارزش‌های اسلامی، نه تنها فرزندان خود را تقدیم خاک میهن کردند، بلکه نشان دادند که ایثار و شجاعت مرز نمی‌شناسد و همواره در قلب تاریخ خواهد درخشید.

به یاد این مادران بزرگوار و به پاس سال‌ها فداکاری و استقامت آنان که جان عزیز خود را در راه دفاع از وطن فدای آرمان‌ها و ارزش‌های اسلامی کردند، یاد و خاطره‌شان همیشه در دل ملت ایران زنده خواهد ماند.


 

میدان مقاومت دزفول؛ قصیده ای جاودانه از ایثار و شجاعت

میدان مقاومت دزفول، همانند قصیده‌ای جاودانه از شجاعت و ایثار، گواهی است بر روحیه‌ی مردمی که در سخت‌ترین لحظات تاریخ، سر به تاریکی دشمن برگرداندند. در هر قدم که بر سنگفرش‌های این مکان می‌گذارید، صدای گام‌های رزمندگان، یادآور داستان‌هایی است که با اشک و دل‌های پر از عشق به میهن رقم خورده‌اند.

میدان مقاومت دزفول، به مثابه یادبودی زنده از روزهایی است که در آن، مردم با شهامت بی‌پایان خود، نشان دادند که حتی در برابر ظلم و تاریکی، نور امید می‌تواند به سادگی و زیبایی بدرخشد. این مکان، جاییست که هر نسیم بهاری و هر طلوع آفتاب، گویی قصیده‌ای است از عشق به وطن؛ قصیده‌ای که هر لحظه، روح زندگی را در دل این شهر دوباره زنده می‌کند.

میدان مقاومت دزفول؛ قصیده ای جاودانه از شجاعت و ایثار

میدان مقاومت دزفول، همانند قصیده‌ای جاودانه از شجاعت و ایثار، گواهی است بر روحیه‌ی مردمی که در سخت‌ترین لحظات تاریخ، سر به تاریکی دشمن برگرداندند. در هر قدم که بر سنگفرش‌های این مکان می‌گذارید، صدای گام‌های رزمندگان، یادآور داستان‌هایی است که با اشک و دل‌های پر از عشق به میهن رقم خورده‌اند.

میدان مقاومت دزفول، به مثابه یادبودی زنده از روزهایی است که در آن، مردم با شهامت بی‌پایان خود، نشان دادند که حتی در برابر ظلم و تاریکی، نور امید می‌تواند به سادگی و زیبایی بدرخشد. این مکان، جاییست که هر نسیم بهاری و هر طلوع آفتاب، گویی قصیده‌ای است از عشق به وطن؛ قصیده‌ای که هر لحظه، روح زندگی را در دل این شهر دوباره زنده می‌کند.

پل ساسانی دزفول؛ تجلی استقامت و زیبایی

پل قدیم دزفول، با قدمتی ۱۷۵۰ ساله نماد پایداری و مقاومت مردمی است که در این دیار زندگی می‌کنند. این پل، با سنگ‌های محکم و طراحی بی‌نظیرش، در برابر طوفان‌ها و سیلاب‌های تاریخ ایستاده و گواهی بر اراده‌ی آهنین مردم دزفول است.

 

مردم دزفول، همچون این پل، در طول تاریخ با چالش‌ها و سختی‌های بسیاری روبرو شده‌اند. در هر برهه‌ای از زمان، از جنگ‌ها گرفته تا بلایای طبیعی، آنان توانسته‌اند با اراده‌ای قوی و همدلی، بر مشکلات فائق آیند و سرسختانه ایستادگی کنند. این مقاومت، نه تنها در جسم و جان آنها، بلکه در فرهنگ و هنرشان نیز متجلی است.

 

پایداری این پل و مردم دزفول، یادآور این حقیقت است که در برابر هر طوفانی، اگر اراده و ایمان وجود داشته باشد، می‌توان ایستاد و بر مشکلات فائق آمد.

برای دریافت عکس با کیفیت روی عکس بالا ضربه بزنید